Jaloers



Ik bedenk als dichter van alles
en schrijf dat vervolgens op.
Daar ben ik het ook voor.

Leuke dingen, ik noem maar wat:
dat je, loop je in de Hema
en zie je wat daar aan vrouw
losloopt, je dan maar al te graag
terug wil naar die van jou.

Ook wel behoorlijk diepe:
dat jij, die van me houdt,
me doorgaans voedt met honger,
al heb ik het nog zo koud,
en dat er van ons altijd
te veel of niet genoeg
gehouden wordt, of fout.

Maar het was toch maar mooi een ander
die zijn volkstuin Tuinesië noemde.

Dit gedicht is nog niet eerder gepubliceerd.
© 2000 Anton Korteweg